K a _ J a e's profileK a - J a ePhotosBlogListsMore  |  Tools Help |
|
July 28 .....................................................
วันนี้ว่าง ก้อนั่งupไป ดูaf4ไป <อย่าลืมvote V9น๊า ต้อลๆๆ>
ทำงานผ่านไป3เดือนครึ่งละ เรวมากมาย
วันๆแทบจะไม่มีเวลาคิดอย่างอื่นเรย นอกจากงานๆๆๆ
ช่วง2-3เดือนมานี้ทุ่มเทให้กับงานจิงๆ ตื่นเช้ามาก้อไปทำงาน กว่าจะเลิกก้อดึก
แต่ก้อมีบ้างบางครั้งที่มานเหงาๆ เปนไรก้อมะรุบอกไม่ถูก
ยังดีนะที่ยังได้ไปม. ม่ายง๊านเซงแย่เรย
วันนี้ก้อไปมา ไปร้องเกะก่า ดิว หม่ำ เบิด แซม เบล เอก เสาร์ที่แล้วก้อไปม.
ขอบคุนหม่ำ ก่าดิวนะ ที่เสาร์ที่แล้วไปJJเปนเพื่อน
ก้อมานว่าง แล้วก้อคิดถึงพวกน้องๆอะ ยังอยากกลับไปเรียนอยุเรย
อยุก่าพวกน้องๆก้อทำให้หายเหงาได้เรย อยุแร้วมีแต่เสียงหัวเราะ
เสาร์หน้าจาได้ไปหัวหินก่าที่ทำงานแร้ว ไป4-5 สิงหา
มีกีฬาสีให้เร่นด้วย เราอยุbusสีฟ้า ก่าเอก หน่อย ปอ
ดีอะ อยากไปทะเลแร้ว หลังจากที่เราได้เจออาไรร้ายๆ
ขอให้เราได้เอามันไปทิ้งที่ทะเลซะที แร้วเกบเอาแต่สิ่งที่ดีๆกลับมา
แล้วตั้งใจก่าการทำงานของเราต่อไป
จาสอบแร้วน๊าน้องๆ อย่าลืมตั้งใจอ่านหนังสือล่ะ
จาเปงกำลังใจให้ สู้เค้าน๊า ใกล้จาจบแร้ว รุนะว่าทุกคนทำได้
ขอบคุนแอนนะที่คอยส่งsmsมาเปงกำลังใจให้เรา รักน้องคนนี้จ้ะ
June 07 Come BackCome back again !!
ไม่ได้อัพนานเรยอะ ก้อนะงานยุ่งกลับดึกทุกวันเรย
เหนื่อยอะ แต่ยังหนุกอยุ เปนเพราะๆเพื่อนๆพี่ๆดีอะ
ไม่เคยเครียดก่างานเรย แค่บางทีอาจขี้เกียจไปบ้าง อิอิ
นี่ก้อใกล้จาเปิดเทอมแล้ว
ดีจัง อยากกลับไปม.เรวๆจัง
อยาก ... ร้องเกะ
อยาก ...คิดเลข (55+)
อยาก ... ไปเที่ยว
อยาก ... กินติม
อยาก ... เที่ยวทะเล
อยาก ... เจอน้องๆ
อยาก ... เจอเพื่อนๆ
อยาก ...... อยากทำทุกอย่าง
คิดถึงบรรยากาศเก่าๆที่เคยผ่านมา
มานเปนช่วงเวลา4ปีที่มีความสุขมาก
คงจะไม่มีช่วงเวลาไหนที่เรามีความสุขเท่านี้มาก่อน
ถึงแม้ว่าในช่วง4ปีนี้ ก้อมีความรุสึกเศร้า เหงา เสียใจเข้ามา
แต่มานก้อเปนช่วงเวลาไม่นาน
เปนเพราะว่าเราคอยมีเพื่อน+รุ่นน้องอยุข้างๆ
อะไรในอดีตที่ดีๆเราก้อจะขอเกบมันเอาไว้ในความทรงจำ
แต่สิ่งที่ไหนที่มานไม่ดี หรือทำให้เราเสียใจ
เราก้อจะลืมมานไป
และในบางสิ่งเราก้อคงจะเกบมาสอนตัวเอง
ทุกๆสิ่ง ทุกๆอย่าง ที่เราได้เจอมา คงจะสอนให้เราเข้มแขงขึ้น
ไปละ นอนก่อน ง่วงมาก
พรุ่งนี้ก้อต้องไปทำงานแต่เช้า กลับดึกอีก
แบบนี้แหละชีวิตคนทำงาน
G o o d N i g h t
Have a sweet dream na ja.
May 21 ไม่เข้าใจ จิงๆไ ม่ เ ข้ า ใ จ
มันเกิดไรขึ้นในตอนนี้ รู้สึกสับสนอะ เราเข้มแข็งแล้วใช่มะ
เป็นไรไปหว่าเราเนี่ย แย่จิงๆ
ตอนนี้ไม่อยากรับรู้อะไรเรย แต่ก้อดันไปรู้มาจนได้
ไม่มีใครบอกหรอก เราเป็นคนขวนขวายที่จะไปรู้เองแหละ
รู้แล้วก้อมาเสียใจเอง แล้วจารู้ไปเพื่อ???
รู้มากก้อเสียใจมาก สู้มะรุเรยจาดีกว่าอีก
แต่ก้ออีกนั่นแหละ มันทำไม่ได้อะ นิสัยไม่ดีจิงๆเรยเรา
ทามมายน๊า
แต่ถ้าพอกลับมาคิดๆดูอีกที สิ่งที่เราเป็นอยุตอนนี้แหละ ดีที่สุดแล้ว
สิ่งที่ไม่ดี ที่เลวร้ายในอดีต ก็ช่วยสอนให้เราแกร่งขึ้นได้อีกเยอะ
และที่เราได้หลุดพ้นออกมานั้น เป็นสิ่งที่ดีแล้ว
สิ่งที่เพื่อนๆทุกคนคอยเตือน คอยบอก มันก้อกลายเป็นจริง
จาไปเสียดายเวลาที่ได้พบ ได้เจอ กับสิ่งที่ไม่ดีในอดีตไปทำไม
แต่ส่วนไหนที่เป็นความทรงจำที่ดีๆ ก้อจาเก็บไว้
ยังมีอีกหลายสิ่ง หลายอย่างที่ดีๆ ที่เรายังจะต้องได้เจออีกมากมาย
อย่าไปเสียดายวันเวลาที่แล้วๆมา ที่ไม่ได้ช่วยให้ชีวิตเราดีขึ้น
จาพยายามคอยบอก คอยเตือนตัวเองอยุเสมอ
ถึงแม้ว่าอาจต้องใช้เวลาอีกนาน หรือไม่นานก้อตาม
May 10 คิดถึงๆฮ า โ ห ล . .
ทำงานมาได้เกือบเดือนละนะ เรวมากมาย
ก้อรุสึกดีอะที่ได้ทำงาน มานทำให้เราลืมอะไรไปได้หลายอย่าง
พี่ๆที่ทำงานดีกานทุกคนเรย ใจดีมากมาย
บางทีการไปทำงานเหมือนได้ไปมหาลัยเรย
เพราะไปถึงก้อได้เจอก่าเพื่อน คือ เอก ก่าหน่อย
ทำให้ไม่รุสึกเหงาอาไรมากนัก
แถมอาทิดหน้า ปอ ก่าแอม จามาทำด้วยอีก
คราวเดกหอการค้า การเงินC2 ก้ออยุกานเตม GE เรยอะ มีกานตั้ง 5 คน
ตั้งแต่วันแรกที่ได้รับ app เราได้มากันคนละ 10 app
จนมาถึงตอนนี้ ได้กานคนละ 40 app แล้วอะ
พรุ่งนี้ก้อได้ 40 appละ จาเสดกี่โมงเนี่ย
คิดถึงน้องๆปี3 ไม่ดิ ปี4แร้วดิ
มะเปนไรเด๋วเปิดเทอมจาไปหาที่ม.นะ เพราะมีเรียนวันเสาร์กาน
ดีเรย วันเสาร์จาได้ไม่เบื่อ ไปหอการค้าดีก่า
อยากร้องเกะแร้ว ไว้ไปร้องกานนะจ๊ะน้องๆ
อ้วนดิว อีกตั้งเดือนนิดๆกว่าจากลับมาแน่ะ อีกนานเรยอะ คิดถึงๆ
คิดถึงแอน ก่าหม่ำด้วย รีบๆกลับมากานนะ จาได้ไปหาไรกินกัน
ตอนนี้ชีวิตเริ่มคงที่ เข้มแข็งกว่าเดิมมากๆ
ชีวิตนี้ขาดใครก้อขาดได้ แต่ขาดเพื่อนก่าครอบครัวคงขาดมะได้
เพื่อนๆทุกคนสอนให้เราเข้มแข็ง คอยเปนกำลังใจให้เราเสมอ
ขอบคุณจิงๆที่ให้ความห่วงใยกัน
ความรักที่ดีที่สุด คือ ความรักที่เพื่อนๆมีต่อเรา
เพราะทำให้เราเห็นว่ามีแต่ความจิงใจ ไม่หวังผลตอบแทน
และเป็นความรักที่ยั่งยืนที่สุด
เราเข้มแข็งขึ้นแร้วจิงๆ จนเกือบจะกลายเป็นปกติแร้ว
ถ้าเปิดเทอมคงจะหายเรยอะ เพราะจาได้ไปเจอน้องๆ
ไปร้องเกะ ไปเที่ยว ไปคิดเลข เหมือนอย่างที่เคยทำกาน 55+
ไว้เจอกานนะจ๊ะน้องๆ
คิดถึงเพื่อนๆด้วย ไอ้แชมป์แกก้อนัดดิวะ
อยากเจอเพื่อนๆ แกก้อโทรนัดเอา เรามะมีปันหาอยุละ
แต่เอาวันเสาร์-อาทิดนะเว้ย
คิ ด ถึ ง ทุ ก ค น เ ร ย May 05 Ka-uP SJT. @ DreAmWorLdA y u T t h a Y a & D r e A m W o r L d
เมื่อวันอาทิดที่ 29 เมษาที่ผ่านมา เราก่าเพื่อนๆที่ เซนต์โยฯ
ก้อได้ไปไหว้พระกานที่อยุธยา และหลังจากนั้นก้อไปกานต่อที่ดรีมเวิลด์
ก้อขับรถกานไป 3 คัน มีรถพี่ปลา รถเล็ก รถเกตุน้อย
ก้อไปกาน11คน - - - > > แจ จ๋า เล็ก มะ เกตุ พี่ปลา ส้ม ไอ้ตูด จีน ตาล น้องของเล็ก
รถก้อมีกาน3คันอะนะ แต่พวกเรา6คน ก้อดันไปนั่งเบียดกานที่รถพี่ปลา
ก้อมีพี่ปลา แจ จ๋า ไอ้ตูด มะ ส้ม ก้อมะรุว่าจาเบียดกานทำไม
พอได้เจอก่าเพื่อนๆนี่ เม๊ากานสนั่นหวั่นไหว เบรคกานกระจาย
ก้อไปไหว้พระกานที่วัดพนัญเชิง แล้วก้อไปให้อาหารปลา
พอเสดก้อขับรถกานมากินก๋วยเตี๋ยวเรือกานที่รังสิต ปามานคลอง4
เสดแล้วก้อไปดรีมเวิลด์กาน กว่าจาไปถึงก้อบ่าย2กว่าละ
แถมไอ้คุณเพื่อนยังซื้อบัตรเข้า330 เหอะๆ เหงื่อแตกเรย
แต่ก้อได้เล่นไม่มากอะ คนเยอะมากมาย
ก่อนอื่นพวกเราก้อไปเล่นรถไฟเหินเวหาก่อนเรย
ตอนแรกก้อว่าจะมะขึ้นหรอก แต่เหนขึ้นกานเยอะเรยขึ้นบ้าง
ตอนลงมาก้อเฉยๆอะมะได้เปงไร แต่คนที่เปนคือไอ้จ๋าอะ มานร้องไห้เรย
เล่นเอาเพื่อนๆต้องช่วยปลอบกานยกใหญ่ เหอๆ
ต่อไป ก้อไปเล่นแร็พเตอร์ , Super splash , รถไฟตะลุยอวกาศ
ละก้ออาไรอีกอันมะรุ รุแต่ว่าหนุกมากมาย
ดีใจมากๆที่ได้กลับมารวมกลุ่มกานอีกครั้ง
นานๆจาได้เจอกานที เพราะเด๋วนี้เพื่อนๆก้อทำงานกานแร้ว
เป็นวันที่มีความสุขมากๆ
ช่วงนี้มะเคยได้มีความสุขแบบนี้มานานมากๆละ
ทำให้คิดถึงบรรยากาศเดิมๆ ตอนอยุเซนต์โยฯเลยอะ
ยิ่งตอนม.6นี่เอาแต่ถ่ายรูปกัน ว่างเป็นมะได้เรย
คิดถึงเพื่อนๆ K a - U p @ S J T. จิงๆเรย
Jae Jar Janet Kate Ma P'Pla Pui Ple Lek Som Tu Ump
รวมกานเปน 1 โหลพอดี เดกวิทย์-คณิต 6 , ศิลป์-คำนวณ 6
@ St. Joseph Thiphawan School
April 24 เมื่อไหร่เ มื่ อ ไ ห ร่ ? ? ?
เมื่อไหร่ที่เราจะกลับไปเปนแจคนเดิมได้ซะที
บางทีก้อดูเหมือนว่าไม่เปนไรแร้ว แต่ความจิงไม่เลยอะ
มานเกบไว้อยู่ในใจตลอดเวลา โดยที่บอกใครไม่ได้
ทุกอย่างที่เปนแบบนี้เปนเพราะเราเอง ไม่ขอโทดใคร
เราเองที่อ่อนแอ
บ่อยครั้งที่นอนไม่หลับ ทั้งๆที่เหนื่อยจากการทำงานมา
ง่วงแสนจาง่วง แต่มานมะหลับอะ
นอนลืมตาอยุอย่างนั้นเปนชม. นอนคิดอาไรอยุ??
การทำงานมันทำให้เราลืมบางอย่างไปได้ชั่วขณะจิงๆ
แต่หลังจากนั้นแล้ว ก้อย้อนกลับมาเปนเหมือนเดิม
ทำไมเราถึงเปนคนแบบนี้นะ
ทุกวันนี้อยุคนเดียวก้อคิด คิดไรได้มากมายฟระ
ก้อไม่เข้าใจว่าเกิดไรขึ้นก่าชีวิตที่ผ่านมา
ทำไมยังวนคิดอยุได้ คิดไปก้อไม่เหนมีไรดีขึ้นมา แต่ก้อยังคิด
ยังเปนห่วง ความรุสึกทุกอย่างยังคงเปนเหมือนเดิม
ก้อไม่รุว่าเปนเพราะอาไรเหมือนกัน
อยากจาลบออกไปทั้งหมด แต่ทำไม่ได้เลยซักนิด
ไม่ว่าใครจาว่าเทอยังไง เราก้อไม่เคยจาเหนด้วยก่าใครๆเรย
คนเรามานจะไปดีเหมือนกานหมดทุกคนได้ยังไง
เราให้รับได้ทุกอย่าง ให้อภัยได้ทุกอย่าง
แต่อย่ามาถามนะว่าเพราะอะไร เพราะเราก้อตอบไม่ได้เหมือนกัน
รู้ว่ามานเกิดมาจากความรุสึกลึกๆทั้งหมด
เมื่อไหร่นะ ที่เราจะหลุดออกมาจากโลกของความอ่อนแอได้ซะที
April 21 ทำงานผ่านไปอาทิดนึงวันนี้วันเสาร์ ก้อได้หยุดอยู่บ้าน
หลังจากที่เหนื่อยมา 4 วัน ขอพักหน่อยละกัน
เพราะเด๋วพรุ่งนี้ก้อต้องไปที่ร้านอีก
ไปทำงานมาได้อาทิดนึงละ ก้อเหนื่อยดีอะ
มันเปนงานที่เราไม่เคยเรียนรุมาก่อนเรย ก้อยากนิสนึงอะ
แต่ถ้าได้ทำไปเรื่อยๆก้อคงจาได้เองอะ
ทำงานก้อดีเหมือนกานนะ มานทำให้เราลืมอาไรได้หลายๆอย่าง
มีแค่เพียงอย่างเดียวที่ลืมไม่ได้ .....
ก้อไม่รุว่าเพราะอาไรเหมือนกาน แปบๆก้อคิด บ้ามากมาย
เมื่อวานนี่ปวดหัวมากๆๆๆๆๆๆ โคตรๆๆๆๆๆ แบบถ้าหัวระเบิดก้อคงระเบิดไปแล้วอะ
คงเครียดมากไปนิสนึง แต่ตอนนี้หายแร้ว เมื่อคืนได้นอนเต็มอิ่มเรย
ตั้งแต่ไปทำงานมาก้อได้นอนเยอะขึ้นอะ นอนเร็วขึ้นด้วย
แต่บางคืนก้อยังนอนไม่หลับเหมือนเดิม
มีอาไรให้คิดนักหนาฟระ
พี่ๆที่ทำงานดีมากอะ ใจดีทุกคนเรย คิดว่านะ
เพราะว่าพี่บางคนก้อไม่เคยคุย บางคนเราจำหน้ามะได้เรยอะ
ก้อได้โต๊ะนั่งแร้วอะ ดี วันจันจาได้เอาของไปวาง เอาเสบียงไปวาง
แระที่นี่ก้อดีอะ ใส่ชุดไรไปก้อได้ ใส่เสท่อยืดโปโลไปทำงานยังได้เรย
แถมวันศุกร์ใส่ยีนส์ได้อีก ชอบอะ
ที่แผนกมะมีใครแข่งกันแต่งตัวด้วย ชอบจัง
แต่งหน้าก้อมะค่อยมีใครแต่งกานซะเท่าไหร่
ถ้ามีก้อแต่งกันบางๆ ก้อแหม งานมันหนักขนาดนั้น
พี่ๆเค้าก้อมะมีเวลาไปคิดอย่างอื่นแร้วอะ
บางเวลาเราก้อยังไม่เข้าใจตัวเราเองอยุดี ไม่รุว่าเปนไรไปอีก
แต่ก้อไม่แสดงให้ใครเหน ได้แต่เกบไว้คนเดียว
เพราะขนาดตัวเราเองยังไม่เข้าใจเรย คนอื่นก้อคงไม่มาเข้าใจก่าเราหรอก
เมื่อไหร่น๊า เราจะกลับมาเปนเหมือนเดิมอีกครั้ง
ตอนนี้ ทุกครั้งที่อยุคนเดียวก้อเศร้าอีกละ แต่ก้อยังดีที่เพื่อนๆก้อยังโทรมาคุย
เวลาไปทำงานก้อเจอเพื่อน ทำให้ลืมไปอาไรๆไปได้บ้างบางเวลา
แต่ก้อแค่บางเวลาเท่านั้น
ใจมานยังคอยเปนห่วงอยุตลอดเวลา ก้อไม่เข้าใจเหมือนกานว่าทำไมเปนแบบนี้
แต่ช่างเหอะ ใครๆเค้าก้อคงลืมเราไปแล้ว
ยิ่งฝันดีเท่าไหร่ ยิ่งคิดไปว่าเทอ ยังเหมือนเดิมอยุ ไม่จากไป
ตื่นเช้ามาเมื่อไรก้อปวดร้าว ยอมรับความจิงไม่ได้
ว่าชั้นนั้นตัวคนเดียว ว่า "ไม่มีเทอ" เหมือนเดิม...อีกแร้ว
ขอบคุณหน่อยอะ ที่คอยให้กำลังใจแจ คอยสอนแจทุกเรื่อง
แจไม่เคยรำคาญหรอก แจรู้ว่าหน่อยหวังดีก่าแจ
ก้อดีใจอะ ที่ได้ทำงานที่เดียวกัน
ได้ทำงานที่เดียวก่าเพื่อนดีๆอย่างเอก ก่าหน่อย แจก้อดีใจแร้ว
หน่อยไม่ได้ปลอบแจอย่างที่คนอื่นๆทำ แต่หน่อยจาคอยสอนให้แจคิด
แต่แจก้อยังทำตามที่หน่อยบอกไม่ได้ซะที
แต่ยังไงก้อต้องขอบใจจิงๆนะ
แล้วมะต้องห่วงนะหน่อย เด๋วเงินเดือนออก แจจาพาไปเลี้ยงจิงๆ
มะลืมหรอก ที่บอกมะเลี้ยงก้อพูดเร่นไปง้าน
ไว้ว่างๆจาเข้ามาอัพใหม่ละกานนะ
April 18 ชีวิตการทำงานครั้งแรกไปทำงานมาได้ 2 วันละ เหนื่อยมากมาย
ก้อยังไม่ได้ทำอาไรเท่าไหร่นะ แต่ทำไมถึงเหนื่อยมะรุ คงจาเหนื่อยเดินทาง
ช่วงนี้พี่เค้าจา Train ให้ ก้อใช้เวลาแค่ 3 วันแหละ
และต่อไปคงได้เริ่มทำงานเจรงๆซะที
แล้วที่พี่เค้าบอกตอนแรกว่าทำ 8.30 เลิก 17.30 อะ ไม่จิงเรย
จิงๆนี่ ทำ 9.00 เลิก 18.00 อะ
แถมวันนี้ยังมีประชุมอีก ประชุม 18.00 เลิก 19.00
และวันอื่นๆก้อใช่ว่าจาได้เลิกตรงเวลานะ
พี่ๆเค้าบอกว่างานเยอะน้อง พี่กลับทุ่ม 2 ทุ่มทุกวันเรย
ได้ยินคำนี้ถึงก่าอึ้ง แต่ก้อเอาเหอะ ทำงานแล้วนี่
ทุกๆที่เค้าก้อเปนกานแบบนี้แหละ มะมีอาไรได้มาง่ายๆหรอก
แต่เท่าที่ดูงานก้อค่อนข้างยากนะ แถมยังต้องใช้คอมทำงานตลอดเวลาเรย
แล้วพักของที่นี่ก้อมะเหมือนชาวบ้านเค้านะ
เค้ามีเวลาให้เลือกพัก 2 เวลา รอบแรก 10.45 รอบสอง 13.00
นี่ก้อยังมะรุว่าจาได้พักช่วงหนาย
แต่เราโชคดีอยุอย่างนึงอะ
คือ
ได้ทำงานก่าเอก ก่าหน่อย เพื่อนจากC2 หอการค้าด้วยกาน
เรยทำให้สบายใจมากๆ เพราะเพื่อน 2 คนนี้ก้อดีอยุแร้วอะ
เรยไม่ต้องปรับตัวรายมากมาย จาทำไรก้อทำด้วยกันทั้ง 3 คน
ไปไหนก้อไปด้วยกาน 3 คน ก้อดีอะ มะซีเรียส
แถมวันนี้พี่ๆเค้ายังเลี้ยงไอติมมหาชัยอีกตะหาก ใจดีจางเรย อร่อยๆๆ
ตอนนี้ก้อเริ่มง่วงละ งานก้อยังไม่ได้ไรมาก แต่ทำไมถึงเหนื่อยก้อมะรุ
เมื่อวานก้อเหมือนกาน นอนตั้งแต่ 5 ทุ่ม
ทั้งๆที่ปกตินอนตี1 ตี2ทุกวัน แถมช่วงหลังๆนี้ยังนอนไม่ค่อยหลับอีกด้วย
แต่พอเมื่อวานไปทำงานมาวันแรก หลับเปนตายเรย
นี่ขนาดเมื่อเช้าตื่น 7 โมง ได้นอน 8 ชม.เตมอิ่ม ไปทำงานเรายังแอบง่วงเรย
นี่ก้อเริ่มๆง่วงแล้วอะ มานเพลียๆยังไงมะรุบอกมะถูก
ยังดีนะที่ป๊าไปส่งตอนเช้า มะงั้นตายแน่
ก้อขอให้เพื่อนๆได้ทำงานเรวๆนะ อย่าเพิ่งท้อก่าการหางาน
ก้อคิดถึงเพื่อนๆอะ พอได้มาทำงาน รุเรยว่าชีวิตตอนเรียนมีค่ามากที่สุด
น้องๆที่เรียนอยุก้อขอให้ตั้งใจเรียนน๊า กอบโกยเวลาช่วงที่เหลือไว้ให้มากที่สุด
ไม่ใช่ว่าจะเอาแต่เรียนอย่างเดียวนะ ให้เวลาอยุก่าเพื่อนๆบ้าง
แล้วชีวิตเราจะมีความสุขที่สุด
ตอนเรียนนี้อยากทำไรทำไป แต่ก้อต้องไม่ทำให้คนอื่นเดือดร้อน
และก้อต้องทำในสิ่งที่ถูกต้อง ไม่ทำให้พ่อแม่เสียใจนะ
ตอนนี้ก้อ4ทุ่ม15ละ ไม่ไหวแล้วเนี่ย ขอตัวไปนอนก่อนดีก่า เพลียมากมาย
April 16 พรุ่งนี้แร้วพรุ่งนี้แร้วน๊า ...
พรุ่งนี้แจจาไปทำงานแร้ว ไปทำก่าเอก ก่าหน่อย
ก้อดีอะ เวลาเศร้า และเวลาที่แจจาได้อยู่คนเดียวก้อคงน้อยลง
ทำตั้งแต่ 8.30 - 17.30 แน่ะ
แอบขี้เกียจตื่นเช้านะเนี่ย
เพราะที่ผ่านๆมา แอบตื่นสายมากมาย
ทุกวันนี้ที่แสดงออกไป คนอื่นอาจมองว่าเข้มแข็ง ไม่เปนไร
แต่ในใจมานกลับยางมะใช่
เวลาอยุก่าเพื่อนๆก้อลืมไปได้บ้าง แต่เมื่อต้องอยุคนเดียวสิ
มานต้องรุสึกแย่ไปทุกทีสิน่า
อย่างเมื่อคืน นอนมะหลับเรย
เข้าห้องนอน เที่ยงคืนครึ่ง แต่หลับได้เจรงๆ ตี3
มะรุเปนบ้าไรอยุ ทรมานมากมาย
เด๋วนี้ตอนกลางวันก้อนอนม่ายหลับ บ้าปายละ
ยังไงก้อดูแลตัวเองด้วยนะ ยังคงเปนห่วงอยุเหมือนเดิม เที่ยวให้สนุกล่ะ
พรุ่งนี้จาตั้งใจทำงานให้ดีที่สุด
แม้ว่าจาอ่อนแอยังไงก้อตาม
อย่างน้อยการทำงานก้อคงช่วยให้เราลืมเรื่องอาไรๆไปได้แปบนึง
April 14 Startอย่าตกใจไป
Blogที่หายๆไป แจลบไปเองแหละ
อยากจะลบเรื่องราวเก่าในชีวิตออกไป
เพื่อรับสิ่งใหม่ๆที่จะก้าวเข้ามาในชีวิต
ถึงแม้ว่าต้องใช้เวลาอีกนานมากๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆก้อตาม
แจรุเรยว่าตัวแจต้องใช้เวลามากกว่าคนอื่นเปนหลายเท่า
แต่ก้อจาพยายามเพื่อคนที่เรารักและรักเรา ทั้งป๊า ม๊า น้อง และคนอื่นๆในครอบครัว
เพราะแจต้องเปนที่พึ่งให้เค้าไปอีกนาน
คนที่แจอยากขอบคุณอย่างที่สุดเรย ก้อคงจะต้องเปนAmzMy
ถึงแม้จะเปนช่วงเวลาอันสั้นที่เราได้รุจักกัน
แต่แอมซ์ก้อดีก่าแจมากๆ
ขนาดตัวแอมซ์เองก้อมีปัญหา แต่แอมซ์ก้อยังอุตส่าห์รับฟังแจ
คอยอยุเปนเพื่อนแจ
แจดีใจจิงๆที่ได้รุจักเพื่อนอย่างแอมซ์
ขอบคุณจิงๆที่แอมซ์คอยรับฟังแจ คอยเปนกำลังใจให้แจ
ขอบคุณเบียร์ที่ยังเข้าใจแจนะ
และก้อต้องขอบคุณเพื่อนๆทุกคนที่หวังดีก่าแจ
ให้กำลังใจแจมาตลอด
ขอบคุณกิมก่าอ้วนดิวมากๆ
ขอบคุณทุกๆคนจิงๆ
ตอนนี้ก้อไม่มีอารมณ์จาเขียนไรมากมาย
ไว้ดีขึ้นเมื่อไหร่จากลับมาเขียนอีกนะ
ตอนนี้ไม่ไหวแล้วจิงๆ
PS: ไอ้อ้วนดิว ยังไงก้อรีบกลับมานะ คิดถึงอ้วนจิงๆ หม่ำก่าแอนด้วย
เราอยากคุยก่าอ้วนมากเรย คิดถึงอ้วนมากๆๆๆๆๆๆๆๆ
|
|
|
